Risicovol? Op internet kun je
producten immers niet vastpakken, voelen, ruiken, testen. Dat blijkt geen
belemmering; de IJsselsteinse Liesbeth Oldeman ziet haar omzet alleen maar
stijgen.
De Luchtbevochtiger staat stoom af te blazen in de woonkamer van Liesbeth Oldeman in IJsselstein. Het ding, vooral bruikbaar in nieuwbouwhuizen, waar de lucht nogal eens droog kan zijn, heeft de vorm van een vliegende schotel, is van Zwitsers design en is op dit moment het populairste product in de internetwinkel Ellectrique Design.
Maar ook kleinere gebruiksartikelen, zoals de Philips Senseo Crema koffiezetter, worden dagelijks van het net geplukt. Met zo’n 17.000 pageviews per maand heeft Oldeman niet te klagen over gebrek aan belangstelling voor haar virtuele winkel. Het verschil tussen een ’echte’ winkel en een winkel op internet is evident, vertelt Oldeman. ,,Goedkopere dingen als tosti-ijzers, tandenborstels en glaswerk van Leonardo lopen minder hard op internet. In de winkel aan de Oudegracht vlogen die de winkel uit, dat waren dingen die mensen spontaan meenamen. Ik merk dat klanten die via internet kopen, veel gerichter zoeken.’’ Dat het met grote e-commerce-bedrijven misging de laatste jaren, kan Oldeman wel verklaren.
,,Een paar jaar geleden stonden investeerders in de rij om e-commerce-bedrijven een lening te verstrekken. Veel bedrijven staken dit geld in reclame. Vervolgens zijn investeerders eerder dan verwacht hun geld terug komen vragen en de bedrijven waren daar niet op voorbereid; die hadden dat geld nog niet terugverdiend.’’
Nee, dan heeft Oldeman het slimmer aangepakt. Aan reclame heeft ze nog geen cent uitgegeven en aan investeerders is ze niets verschuldigd. ,,Ik ben begonnen met een eigen kapitaal van 20.000 euro. Als je het allemaal zelf doet en alleen het geld investeert dat je zelf verdient, kan er weinig misgaan.’’
Oldeman, afgestudeerd in industrieel ontwerpen, runde drie jaar lang een winkel met huishoudelijke designapparatuur aan de Oudegracht in Utrecht. Een locatie waar veel mensen goud voor zouden geven. Maar de winkel trok zoveel ongewenst nachtelijk bezoek, dat Oldeman haar heil zocht en vond in een ’inbraakproof’ internetwinkel. Ellectrique Design heette haar winkel aan de Oudegracht, ‘elle’ voor het vrouwelijk tintje van de winkel en ‘design’ om aan te geven dat het om hoogwaardige, duurdere producten gaat.
De internetwinkel draagt dezelfde naam, maar voor de zoekers op internet bleek dit onhandig, zodat de afkorting www.e-d.nl werd bedacht.
Toen de ’echte’ winkel werd opgedoekt, nam Oldeman eerst nog een baan van vier dagen, maar al snel bleek een dag per week te weinig om de bestellingen te verwerken en onlangs besloot ze om het er full-time op te wagen. Vanuit haar woning verstuurt ze de producten, vernieuwt ze de website en probeert ze aan klantenbinding te doen. Dit laatste vergt veel werk..
,,Ik heb het webtraderkeurmerk van de consumentenbond en beantwoord e-mails zo snel mogelijk. Maar het blijft anders dan de winkel: de klanten kunnen het product niet direct meenemen, ze moeten moet maar afwachten of het besteld wordt.’’
Aan de andere kant, vindt Oldeman, kent ook zij de betrouwbaarheid van haar klanten niet. Reden voor haar niet voor betaling via creditcards te kiezen. ,,Het schijnt vaak te gebeuren dat klanten het creditcardnummer opgeven en dan zeggen dat ze het product nooit ontvangen hebben. De winkelier moet dan maar bewijzen dat hij het wel heeft geleverd.’’
Betaling gaat bij Oldeman via overschrijving of contant onder rembours, waarbij de klant aan de postbode betaalt. ,,Pas als het geld binnen is, stuur ik het op. En gelukkig kiezen de meeste mensen voor een overschrijving. Dat is toch een teken dat ze de zaak wel vertrouwen.’’